<![CDATA[Tamara Cuypers - Podcast]]>Sun, 08 Mar 2026 00:33:36 +0100Weebly<![CDATA[Podcast aflevering 10 met Lore Cuypers]]>Fri, 09 May 2025 15:00:00 GMThttps://www.tamaracuypers.be/podcast/podcast-aflevering-10-met-lore-cuypersVan atleet tot keynote spreker
Maak kennis met mijn nicht, Lore Cuypers, die al een bijzonder podiumnemers-traject neerzette.  Van atleet & medaillewinnaar op het erepodium naar onderzoeker & keynote spreker op academische congressen en evenementen.   
Breng me naar deze podcast aflevering
Afbeelding

De attitude van de sportvrouw

Lore vertelt op een heerlijk ontwapenende manier over haar weg van speels (maar koppig) kind met laag zelfbeeld, naar de zelfzekere professional die ze nu is:  de onderzoeker en keynote spreker, die zorgeloos het podium neemt.
​ 
Als jong meisje werd ze geprezen voor haar sportieve successen, maar uit haar omgeving ving ze signalen op dat men verder niet zo veel van haar verwachtte.  Lore leerde zo dat sport haar ding was en dat was dat. 

Ondertussen ontwikkelde Lore op school een laag zelfbeeld, zeker op gebied van studeren en haar intellectuele capaciteiten. Terwijl er binnen in haar toch een groot vuur en verlangen brandde om meer te betekenen.  Ze wist dat ze iets te vertellen heeft. 

Lore wilde en zou tonen wat ze waard was. 

​Deze sportersmentaliteit, lopen tot de meet of de lat steeds hoger leggen, dreef haar dan ook om door te gaan. 
Gelukkig kreeg ze van haar moeder de kans om naar de universiteit te gaan, tegen het advies in van leraars en adviesraden.  Want, daar bleek al snel dat Lore alles wat ze vastpakt en haar zinnen op zet in brons, zilver of goud kan veranderen.  

Het talent onder de schil

Lore kwam uiteindelijk in het onderwijs terecht als docent.  En zo goed als ze zich voelde om het woord te nemen bij haar leerlingen of studenten, zo ongemakkelijk voelde ze zich wanneer ze dit moest doen voor collega's.  De oude overtuiging van het niet-zo-slimme-kind stak de kop op en bevestigde haar toenmalige zelfbeeld.
In de podcast vertelt Lore over de hel waar ze doorging, telkens wanneer ze een podium kreeg.  
Velen zouden zeggen: "Laat maar, dit is niets voor mij."  
Maar Lore wist dat deze angst een vervelende 'schil' was, die rond haar potentieel zat.  Het was alleen kwestie om die schil te kunnen verwijderen.  
​
Wie mijn boek las ziet nu misschien wel de stapelpopjes voor zich?  ;-) 

Mindfulness als reddingslijn

Lore wist dat ze dit moest aanpakken, want ze wist absoluut zeker dat het nooit om een tekort aan talent gegaan was, maar om een gebrek aan zelfvertrouwen en een belemmerend zelfbeeld.  
Mindfulness bleek haar reddingslijn, een openbaring, de gids die ze zocht.  

In ons gesprek hoor je haar vertellen wat ze meenam uit de mindfulness trainingen: 
- stilstaan bij jezelf en de mechanismen die je drijven
- stilstaan bij stress, wat het is, wat het met je doet en hoe je ermee kan omgaan
- belemmerende ​overtuigingen onderzoeken
- en haar grootste uitdaging: "zacht zijn met jezelf"

Haar groeiend bewustzijn heeft er voor gezorgd dat ze nu op een veel bewustere manier omgaat met het podium, met haar boodschap op dat podium en het beeld van de vrouw die ze wil zijn. 

Een nieuw zelfbeeld

Het doet mij ontzettend deugd om Lore te horen zeggen dat ze zo blij is dat ze ontdekte: verandering IS mogelijk.  
Ik hoef me niet dood te lopen.  Ik kan stoppen en reflecteren.
Ik kan onderzoeken en ontdekken hoe het anders kan.

Van een rood aangelopen, zwetende, opgejaagde vrouw, die dagen niet sliep en stotterend, met trillende micro op een podium stond, transformeerde Lore naar een vrouw die weet wat ze waard is, volledig voorbereid, ontspannen en in haar kracht het podium neemt.  
Elke keer wanneer ze het podium neemt groeit haar vertrouwen en verbetert haar zelfbeeld. 

Zoveel mensen denken dat je geboren bent om op een podium te staan, dat je dat hebt of niet.  Misschien is daar iets van waar, maar helaas is het vaker onze innerlijke moed, kracht en bereidheid die we niet aanboren om die vervelende schil te pellen.  En ik weet het. Meestal is dit omdat we het niet alleen kunnen.  
  
Dus: roep gerust die reddingslijn in: je hoeft het niet alleen te doen.  
Tamara, gooi mij een reddingslijn

Meer over Lore

Lore was als kind en tiener een talentvolle atletiekster die haar sportmicrobe volgde om Lichamelijke Opvoeding en Bewegingswetenschappen te studeren aan de Universiteit Gent.

Haar professionele carrière startte als docent op St-George’s British School in Malaga en na enkele jaren onder de Spaanse zon begon ze bij de Hogeschool West-Vlaanderen als docent Sport- en Gezondheidsbeleid. Meer en meer raakte ze geboeid door gedragswetenschappen en hoe mensen worden beïnvloed door hun omgeving. Lore volgde daarom nog een bijkomende opleiding Omgevingspsychologie aan de Universiteit van Amsterdam.

Ze richtte in 2018 het expertisecentrum Vital Cities op. Sindsdien verdiept ze zich in sociaal-ruimtelijk onderzoek naar hoe de fysieke en sociale omgeving invloed heeft op het gedrag en de keuzes van mensen. Dit vooral in de context van sporten, bewegen en het gebruik van de publieke ruimte. Met haar onderzoek op het snijvlak van sport en sociaal werk probeert ze het verschil te maken door een creatieve aanpak, dicht bij de praktijk, met als einddoel de systemen beter te maken voor mensen die drempels ervaren om deel te nemen aan sport.
​
Vanuit dat motto richtte Lore vzw BRAVE op. BRAVE is een sociaal-sportieve werking die (urban) sport- en beweegactiviteiten organiseert voor groepen die meer drempels ervaren en niet automatisch de weg vinden naar de sportclub. Ze zetten vooral in op creëren van een veilige setting voor tienermeisjes om hen de kans te bieden om positieve ervaringen met sport op te doen, zelfvertrouwen te winnen, vrienden te maken, vaardigheden te leren en te ontdekken waar hun talenten liggen.

Lore is nu een veelgevraagde spreker op congressen in binnen- en buitenland. 
]]><![CDATA[Podcast aflevering 9 met Karen Ongena]]>Wed, 23 Apr 2025 07:07:11 GMThttps://www.tamaracuypers.be/podcast/podcast-aflevering-9-met-karen-ongenaEen bijzonder podium
In de Podiumnemers podcast kwamen tot nu toe vooral muzikanten aan bod, maar er zijn zoveel meer soorten podiumnemers. 
Er zijn tal van mensen die, op een bepaalde plaats en tijd, opstaan van hun stoel, voor een publiek komen staan en de kans en een podium krijgen om daar, in dát moment, hun boodschap te brengen.  
Zo is het ook voor Karen Ongena, want Karen is advocaat. 
Ze werkt jaren aan een zaak en dan komt het moment dat zij, en haar collega's, de argumenten voor de rechtbank moeten brengen.  En daar hangt niet zelden veel van af...
Breng me naar deze podcast aflevering
Afbeelding

Focus op de taak

Karen vertelt in deze aflevering hoe de cirkels van aandacht (< Ebersprächer) haar houvast zijn bij het pleiten.  
Ik deel dit concept hier heel graag, want het is eigenlijk een zeer mindful concept.  

Afbeelding
Karen heeft geleerd om op te merken waar haar aandacht is tijdens het pleiten.  Ze heeft haar argumenten klaar en weet wat ze wil zeggen.  Dat is de hele voorbereiding.  Zolang ze daarbij kan blijven zit ze in cirkel 1.  Haar aandacht is bij de taak.  
Uiteraard wordt ze uitgedaagd: door de advocaat van de tegenpartij, door de rechter. Dan wordt ze naar cirkel 2 getrokken.  Op zo'n moment blijft ze heel alert om heldere antwoorden te geven, om zaken te weerleggen, maar ze weet ook welke punten ze zelf nog wil afhandelen en keert na de afleiding (cirkel 2), terug naar haar kerntaak (cirkel 1).  
Ze vermijdt zoveel mogelijk de vier andere cirkels: jezelf afvragen wat je had moeten doen, wat beter geweest zou zijn, je afvragen of je zal winnen of verliezen, wat de anderen van je denken, wat de gevolgen zijn van je prestatie of je gaan afvragen wat je daar in feite doet. 
Als je aandacht in die vier buitenste cirkels zit, terwijl je op het podium staat, dan verloopt het vast en zeker veel moeizamer dan nodig. 
Het gaat er dus om dat je opmerkzaam bent, zodat je weet waar je aandacht is om terug te keren indien nodig. 
​
​Dat is mindfulness beoefening ten voeten uit.  

Ben je helder?

Een ander advies dat Karen met ons deelt is een les die ze leerde van haar patroon: "Het maakt niet uit of je oud bent of jong, man bent of vrouw.  Het belangrijkste is: ben je helder?".  
Dit zegt alles, want het is de essentie van haar taak als advocaat en ook het enige waar ze enigszins controle over heeft.  Wat het vonnis ook is, zij kan er alleen maar voor zorgen dat haar zaak, de argumenten en bewijsvoering helder zijn. 

Dit gesprek bracht mij even terug naar mijn middelbare schooltijd.  Ik volgde latijn.  En ik herinner me een paar gedreven medestudenten die de redevoeringen van Cicero vanbuiten leerden en -in het latijn- voor de klas brachten.  
Ik herinner me dat ik hun inspanning hiervoor bewonderde. 
Terwijl ik, in mijn vrije tijd, muziek studeerde en concertpodia beklom, memoriseerden zij redevoeringen en namen hun podium in de latijnse les.  Ik herinner me zelfs dat een paar van hen eens in het parlement gingen spreken, deze 16 à 18 jarigen.  Sommigen van hen werden dan ook advocaat of gingen politieke en sociale wetenschappen studeren.  
Ik ervaar het toch als een voorrecht dat we zowel in onze middelbare scholen als in onze muziekopleidingen nog steeds in contact komen met de Oud-Griekse kunsten: in dit geval dan met de retorica (de kunst van het overtuigend spreken en schrijven). 
 
Karen moet hartelijk lachen als ik erop sta haar ook een podiumkunstenaar te noemen. 
Advocaten zijn geen popidolen, BV's of beroemde acteurs.  Maar het zijn toch straffe podiumnemers! 
Het zijn mensen die durven opstaan, hun stem ontlenen aan 'Vrouwe Justitia' en hun intellect inzetten voor wie verdediging nodig heeft.  En daarvoor zetten ze hun kunst in: de kunst van het redevoeren. 

En los daarvan is het sowieso al een hele kunst om daar voor de rechter te staan en je zaak te bepleiten -met je krokodillenstaart.
- om dit te begrijpen moet je de podcast beluisteren :-) - 

Uiteraard kan ik het ook niet laten om de vertaling te maken naar andere podiumkunstenaars.  Inhoudelijk komen ze natuurlijk iets anders doen op het podium, maar in wezen is het hetzelfde voor mij.  Op het podium voelen we de diepe wens om mensen te inspireren en mee te voeren. Of dat nu in de rede is of in de verbeelding: wat belangrijk is: ben je helder? 

Wat is jouw drijfveer om op het podium te komen? 
Heb jij dat helder?  

]]><![CDATA[Podcast aflevering 8 met Bart Van Kerchove]]>Fri, 18 Apr 2025 15:00:00 GMThttps://www.tamaracuypers.be/podcast/podcast-aflevering-8-met-bart-van-kerchoveOver stilte
Bart Van Kerchove is pianist, componist, begeleider en leraar in het Deeltijds Kunstonderwijs. Al vele jaren een goede vriend. Als je twee reflectieve zielen samen zet, die intens houden van het leven, dan krijg je een langzaam en openhartig gesprek over … stilte…
Breng me naar deze podcast aflevering
Afbeelding

De stilte zit vol antwoorden

"Hoor je zachte stem in een luide wereld" is de ondertitel van mijn boek De P.A.U.Z.E methode.  
​Ik koos voor deze ondertitel omdat het alleen in de stilte is dat ik werkelijk kan horen wat enige waarde voor mij heeft. Door te stoppen en stil te worden, kom ik op een plaats waar ik dichter bij de kern van de dingen kom. Als ik geen ruimte maak voor stilte ga ik te veel door op automatische piloot en drijf ik af naar plaatsen waar ik niet wil zijn. 

In dit gesprek met Bart Van Kerchove pols ik naar zijn ervaringen met stilte.  Inspireert de stilte hem om te componeren?  En wat is stilte voor hem precies?  Is het alleen maar de afwezigheid van geluid of lawaai?  
En wat is lawaai?  Is er alleen maar lawaai om ons heen of zorgen we zelf voor lawaai in onszelf?  

Bart vertelt op een openhartige manier wat de stilte hem al leerde.  Hoe stil staan en een stap achteruit zetten blinde vlekken en donkere kantjes aan en in het licht brachten.  Het is een existentiële reis geworden die hem bewust maakt van alle projecties en kleinmenselijke kantjes. 
​
De stilte is zo'n heerlijke bondgenoot en leermeester. 

In dit moment is alles oké

Hoor Bart in de podcast vertellen hoe zijn inzichten en de zoektocht naar meer stilte in zijn leven, hem inspireren als leraar. 
​
Hij helpt de leerlingen stilte toe te laten in improvisaties, moedigt hen aan beter te luisteren en de stilte niet zomaar op te vullen met nietszeggend 'geluid'.  Hij vertelt hoe hij zelf geleerd heeft om meer achterover te leunen, dingen te laten gebeuren en ruimte te geven om creativiteit de vrije loop te laten. 
Of hoor zijn mooie voorbeelden van Arthur Japin en Emile Claus, hoe kunst helpt om te verstillen en hoe kunst en literatuur ons kunnen meenemen in onthaasting en meer menselijkheid.  

Bart geeft nog mee hoe we onszelf stress bezorgen, door met onze gedachten niet in het hier en nu te zijn en ons problemen inbeelden die er niet zijn. 
Terwijl alles oké is in dit moment. Hier en nu.  

Let er maar eens op, hoe vaak je zenuwachtig wordt doordat je je inbeeldt: 'wat als ...'.  Je maakt jezelf angstig voor monsters onder het bed. 
Ik denk dan: 'wat als hetgeen, waar je zo bang voor bent, uitkomt?'  Dan zul je daar wel mee omgaan. Niet? Je zal roeien met de riemen die er zijn. Maar zolang het niet zo is, hoef je je ook niet gek te maken. 

In dit moment is alles oké. 

Wat heb ik genoten van dit gesprek. Ik hoop jij ook. 
Schrijf hieronder, of onder de podcast, bij de opmerkingen, hoe jij stilte ervaart.  Ik ben benieuwd.   

Wil je meer stilte vinden in jouw leven: neem een P.A.U.Z.E ​
En-joy!
Afbeelding
Ja, ik wil meer STILTE
In het intermezzo hoor je het vijfde deel uit Bart’s ‘Notes Lydiennes’: 5 pianostukken voor de rechterhand alleen, en enkel de witte toetsen van de piano.
​Vind alle muziek van Bart op zijn website: www.yellowmusiceditions.com
]]><![CDATA[Podcast aflevering 7 met Peter Coucke]]>Tue, 08 Apr 2025 08:44:59 GMThttps://www.tamaracuypers.be/podcast/podcast-aflevering-7-met-peter-couckeKijk in deze aflevering even mee achter de schermen van het cultureel centrum.  Welke rol spelen de theatertechniekers en hoe ervaren zij het contact met de podiumnemers? 
Hun rol zou wel eens groter kunnen zijn dan je eerst dacht...    
​
Peter Coucke komt, als theatertechnicus, elke dag in contact met podiumnemers.  Hij is diegene, die voor het publiek in de coulissen en in de regiekamer misschien die stille aanwezige is, maar vergis je niet. Achter de schermen fungeert hij als klank- en lichttechnicus, scenograaf, contactpersoon, timemanager, roadie en wat nog meer.  

Peter noemt zichzelf een creatief generalist. Met zijn vele interesses past hij niet in één genre, discipline of kunstvorm. Peter behaalde zijn bachelor diploma aan het KASK Conservatorium School Of Arts Gent als vormgever/designer.
Hij heeft zijn eigen ontwerpstudio ⁠⁠ waar zijn aandacht momenteel het meest gaat naar slow design met hout. Met ‘slow’ wordt bedoeld dat je bewust en met aandacht keuzes maakt. In tegenstelling tot het veel voorkomende consumentengedrag, waarbij men geen voeling meer heeft met afkomst en maakproces.

In het muzikaal intermezzo hoor je Peter, die ook al vele jaren zijn eigen muziek maakt en uitvoert. Peter trad jarenlang op met Dirk Vanderlinden als 'De Buurmannen', waarmee ze eigen(wijze) -en ook komische- muziek en muziektheater maakten. Hij speelde in verschillende cover- en gelegenheidsbands als multi-instrumentalist.    
Breng me naar deze podcast aflevering
Afbeelding

Een creatief, kloppend hart

In een Cultureel Centrum (CC) of Ontmoetingscentrum (OC) is er een breed programma met optredens en evenementen van lokale organisaties tot voorstellingen met nationaal of internationaal bekende artiesten.  Het is het kloppend culturele hart van een wijk, gemeente of stad, waar mensen elkaar ontmoeten en hun muzische hart kunnen ophalen.  En met muzisch bedoel ik alle muzische domeinen: muziek, woord (toneel, literatuur,...), dans en beeldende kunsten.  Er worden tentoonstellingen georganiseerd, boekvoorstellingen, musicals, wedstrijden, shows, cursussen, fuiven,... 

Het is een bruisende plek van creatief talent waar alle lagen van de bevolking samen komen om te feesten, bij te leren of voor elkaar op te treden.  Zij die het podium nemen variëren van schoolkinderen, amateurmuzikanten of toneelspelers, tot  professionele sprekers, acteurs of muzikanten.  

Achter de schermen

De mensen die in zo'n centrum werken komen in contact met heel veel verschillende podiumnemers.  Dat geeft hen een boeiende en bevoorrechte kijk achter de schermen. 
Geen enkele dag is hetzelfde, want elke dag zijn er andere evenementen, met andere mensen en hun wensen.  

​Stel je eens voor dat je op een plaats werkt waar je elke dag gasten ontvangt, die straks het podium zullen nemen. 
Sommige podiumnemers voelen zich opgewonden en hebben veel energie en goesting om erin te vliegen.  Anderen zijn rustig en beheerst.  Nog anderen zijn bang en nukkig.  Nog anderen voelen zich overweldigd en overprikkeld.  Sommigen komen de eerste keer op het podium, anderen doen dit al vele jaren.  

De personen die op het spannendste moment van het performingsproces met de podiumnemers werken, zijn de theatertechniekers.  
In deze blog wil ik deze mensen eens in de spotlights zetten, want het is een stresserende en veeleisende job en hun vakmanschap, engelengeduld, flexibiliteit en empathie zijn cruciaal om een voorstelling te doen slagen.     

Welk evenement men ook organiseert, voor de organisator of artiest is het een hoogtepunt, een mijlpaal.  Het is iets waar ze maanden naartoe geleefd hebben.  
De theatertechnici krijgen quasi elke week- of weekenddag zo'n groep mensen over de vloer, die verwachten dat alles op wieltjes loopt en het een geweldige dag wordt.    
De gasten komen 's morgens vroeg aan en verwachten dat de technici klaar staan voor de opbouw, die fysiek al meteen uitdagend is.  Er wordt heel de dag gerepeteerd en 's avonds moet de adrenaline nog even aangevoerd worden, want het publiek stroomt binnen en de lichten gaan uit. Iedereen wacht vol spanning wanneer het podium weer oplicht. Na een hele dag werken wordt er weer opperste concentratie gevraagd.     
Elke kabel, spot en micro moet werken op 'dat belangrijke moment', elk filmpje moet spelen, elk geluidseffectje moet komen op 'dat belangrijke moment', elke presentatie, elke laptop moet werken op 'dat belangrijke moment',... 
Als er iets fout gaat moeten de theatertechnici hun kalmte bewaren, creatief denken en probleemoplossend in actie schieten.  En dat gebeurt veel meer dan het publiek door heeft.  Dat is het wonderlijke aan het werk van deze technici: soms verrichten ze werkelijk wonderen!
​Na de voorstelling, als iedereen opgelucht naar de bar gaat, moeten de theatertechnici de scène en trekken ontruimen en afsluiten.  De volgende ochtend staan ze daar opnieuw.  Tenminste, als ze niet uit bed gebeld werden, omdat iemand vermoedelijk zijn instrument in de kleedkamer vergat.  

De rust van een vangnet

Als ervaren theatertechnicus heeft Peter gaandeweg geleerd om proactief te denken en vangnetten in te bouwen.  Hij weet ondertussen wat er allemaal fout kan gaan.  Met de vele digitale toepassingen is het niet altijd eenvoudiger geworden, want er zijn altijd wel communicatieproblemen tussen oude(re) en nieuwe(re) technologie​ in een theaterzaal.  Creativiteit is dan ook de meest waardevolle eigenschap van theatertechnici.  
Mij lijkt het zeer vermoeiend om altijd uit te gaan van een worst case scenario, maar Peter vertelt dat het als theatertechnicus juist heel veel rust geeft om op alles voorbereid te zijn.  Als er dan nog eens iets onverwachts gebeurt, hoef je je alvast geen zorgen meer te maken over de andere problemen, die je sowieso al verwachtte.  Want, het B, C, D én F plan was er al.  

Als ik Peter vraag wat hij de podiumnemers als tip kan geven, dan kiest hij zonder twijfel zijn eigen strategie: wees voorbereid op wat mis kan gaan.  Laat je niet verrassen, want dat geeft stress.  Wees realistisch en zorg dat je problemen kan opvangen.  Dat geeft rust en vertrouwen.
Verder geeft hij ook aan dat het te vaak gebeurt dat de artiesten te weinig voorbereid zijn op de nieuwe omgeving, het podium, de techniek (micro's, monitors, spots in het gezicht,...).  Hij gelooft dat men veel minder stress zou ervaren, mocht hier in de weken en maanden voor de voorstelling meer aandacht aan besteed worden.  

En dat kan ik alleen maar beamen.  
Laat je niet verrassen door de techniek van een performance. 
Neem ook de mentale training al mee in je voorbereiding.  
Ik help je graag.  Je kan me bereiken door een berichtje te sturen via mijn contactformulier.  ​
]]><![CDATA[Podcast aflevering 6 met Emma Wauters]]>Wed, 02 Apr 2025 08:25:24 GMThttps://www.tamaracuypers.be/podcast/podcast-aflevering-6-met-emma-wauters"Als het voorbereiden op een performance altijd van examen naar examen loopt en je enkel optreedt in functie van een evaluatie, heb je de indruk dat een optreden altijd beoordeeld wordt.  Dan zie je je publiek later ook als een jury."

Performen is een leerproces

Emma Wauters is harpiste.  Ze geeft les aan de Luca School of Arts en aan de Kunstacademie van Torhout.  Ze is oprichtster van de Kamermuziekdagen Brugge, speelt zelf in meerdere kamermuziekensembles en werkte als freelancer in alle grote Belgische orkesten. 
Emma is een betrokken docente die haar studenten bewust naar het podium begeleidt, want voor haar is performen een leerproces.  
Breng me naar deze Podiumnemers podcast aflevering
Afbeelding

Performen is geen wedstrijd

In deze podcast aflevering heb ik het met Emma Wauters over hoe belangrijk het is dat je als podiumnemer beseft dat het performen een proces is en geen allesbepalend eindproduct dat iets zegt over jouw waarde.  

Ook wedstrijden vind Emma niet nodig om een volwaardig leerproces te bewandelen en een goede performer te worden.   
Ze ziet wel de voordelen van een wedstrijd als je daar echt zin in hebt: jezelf beter leren kennen, ontdekken waarin je nog kan groeien, een kans om jezelf te tonen en contacten te leggen.  Maar het moet vooral een moment zijn waarbij je plezier beleeft aan het optreden voor anderen.  Dit is volgens Emma de essentie van elke performance. 
Alles wat ervoor zorgt dat het een wedstrijd wordt, die je eigenwaarde naar beneden haalt, staat deze ervaring in de weg.  

"Een wedstrijd jureren is een onmogelijke taak", zegt ze.  Het is altijd slechts een poging om een ranglijst te maken. 
"En wat zegt de uitslag uiteindelijk?"
Als je door Emma's ogen kijkt zie je alleen maar spelers, die ergens op een bepaald moment in hun groeiproces staan, die bepaalde zaken al beheersen en andere zaken nog even niet.  
Een zeer waardevolle tip van Emma: 
Zorg dat je voldoende optredens doet, die niet in functie staan van een evaluatie.  Als je alleen maar van examen naar examen werkt en altijd voor een jury speelt, zie je het publiek op den duur ook als een jury. 

Thuis ging het beter

De meest gehoorde zin in een instrumentles is waarschijnlijk: "Thuis ging het beter".
Leerlingen en studenten vinden het mateloos frustrerend wanneer iets wat ze thuis konden, na verschillende herhalingen weliswaar, niet vanzelfsprekend lukt bij de eerste poging in de les of op een podium.  
Het is aan de docent om de leerling te begeleiden in dit proces en uit te leggen waarom dit zo is. Het heeft geen zin jezelf af te breken. Ons plastisch brein heeft simpelweg voldoende herhaling  nodig om zaken te automatiseren en dit zal alleen maar goed werken als we in alle rust en veiligheid het werk kunnen doen.  Door ons te ergeren en onszelf te bekritiseren vertragen we het leerproces aanzienlijk.  
Het is belangrijk dit te begrijpen in functie van een optreden, waar we nog meer moeten kunnen terugvallen op stevig verankerde en geautomatiseerde motorische vaardigheden.  

Waarom is optreden zo stresserend? 

Optreden is stresserend:
- als je het ziet als een wedstrijd die je kan winnen of verliezen 
- als je het publiek ziet als een jury
- als je moeite hebt met controle loslaten
- als je niet voorbereid bent op mogelijke problemen
- als je weinig veerkracht hebt
- als je niet weet hoe te ontspannen
- als je lichaam niet fit is
- als je niet weet hoe te concentreren op de taak
- als je geen groei-mindset hebt
- als je te zelfkritisch bent
- als je geen groeidoel hebt
- als je denkt dat een fout iets zegt over jouw waarde 
- als je zenuwstelsel overbelast is
​- als je er geen plezier aan beleeft
- als je psychologisch of emotioneel in de knoop zit
- als je niet klaar bent
Al deze redenen voor een stresserend optreden, kunnen omgebogen worden naar een optreden vol vertrouwen.
Je kan op een speelse en ontspannen manier leren om psychologisch flexibeler te zijn, waardoor je makkelijker kan omgaan met stress.  Dat kan via mijn prACTice training of je kan komende zomer mee op retreat naar Zeeland.  In dat retreat ga ik je enerzijds allerlei tools aanreiken om te kunnen ontspannen en anderzijds gaan we op een speelse manier (in playshops) leren omgaan met onvoorziene omstandigheden op het podium, waar ik het met Emma over had in de podcast.  
​
Combineer de rust van een weldadig retreat met het groeien als podiumnemer.  
- uniek retreat voor performers, sprekers, leraars
- geniet van rust en schoonheid
​- leer op een ontspannen manier jouw podium te nemen
- 10-14 augustus 2025
​- early bird prijs tot 30 april

Zalig! Ik wil mee naar zeeland!
Afbeelding
]]><![CDATA[Podcast aflevering 5 met Tamara Cuypers]]>Fri, 28 Mar 2025 15:00:00 GMThttps://www.tamaracuypers.be/podcast/podcast-aflevering-5-met-tamara-cuypers10 tips voor het ontspannen performen
Met deze tips kom jij vol vertrouwen voor je publiek ​
In deze aflevering geef ik je tien tips die helpen om vol vertrouwen en meer ontspannen te performen.  Als je deze tips toepast, zul je merken dat je ook veel meer zal genieten van jouw podiummoment. 
Succes!
Breng me naar deze Podiumnemers podcast aflevering
Afbeelding

De stap van weten naar kunnen

​Er zullen zeker tips zijn die je al vaker gehoord hebt.  Ik kom hier niet met wereldschokkende nieuwe ideëen, maar ik wil je vooral even doen stilstaan bij de mate waarin je dit ook effectief doet.  Ik weet bijvoorbeeld ook dat suiker niet goed voor me is, maar daarom slaag ik er nog niet in om geen suiker meer te eten.  Tussen iets weten en het doen, en er dan ook de positieve effecten van voelen, zitten soms nog wat tussenstapjes. 
Dus, ik wil je vragen om voor elke tip die ik je geef op een schaal van 1 tot 10 aan te geven in hoeverre je die tip ook werkelijk toepast. 
1 = ik doe dat nooit en 10 = ik doe dat altijd. 

​Als je me jouw 10 cijfertjes via deze link bezorgt, dan krijg je een uitnodiging voor een online sessie waarin we samen oefeningen zullen doen, die je zullen helpen om de tips verder te integreren.  
​In de podcast leg ik elke tip iets uitgebreider uit. 
Beluister die hier.
In mijn boek De P.A.U.Z.E methode vind je natuurlijk de meest uitgediepte uitleg.  
In het zomer retreat gaan we met deze zaken ook daadwerkelijk aan de slag.

Wat kun je doen om meer ontspannen voor een publiek te komen?


​#1 Begrijp je lichaam
De zogenaamde 'zenuwen' zijn slechts symptomen die nodig zijn wanneer we in gevaar zijn of voor een grote uitdaging staan. 
Ons lichaam doet er alles aan om te overleven. 
Als we mentaal panikeren of strijden tegen die symptomen wordt het alleen maar erger, want dan geven we ons lichaam nog meer het signaal dat er gevaar dreigt.  

Wil je dat je lichaam kalmeert?  Begrijp je lichaam dan goed, door er naar te luisteren, en begin alvast met het accepteren van de zenuwen en denk bijvoorbeeld: “Oké, Vandaag speel ik dan maar mét trillende handen” en adem een paar keer diep in en uit.

Op een schaal van 1 tot 10: hoe goed begrijp jij de symptomen van je lichaam?
 
#2 Denk aan wat je wil, niet aan wat je niet wil
Als je alle aandacht (energie dus) in mogelijke problemen en allerlei moeilijkheden steekt, verspil je de energie die je zou kunnen gebruiken voor het focussen op het gevoel of de uitkomst die je wél wil. 

Op een schaal van 1 tot 10: in hoeverre denk jij aan wat je wil,  ipv aan wat je niet wil?
 
# 3 Wees vriendelijk voor jezelf, mét al je ongemakken
Let er eens op hoe je tegen jezelf spreekt als je het lastig hebt.  Zou je dit tegen een vriend zeggen, net voor die het podium op gaat?  
Wees compassievol: optreden IS uitdagend en het is normaal dat je dit spannend vindt.  Hoe kun je nu vriendelijk zijn voor jezelf? 

Op een schaal van 1 tot 10: hoe vriendelijk ben je tegen jezelf als je je zenuwachtig voelt?
  
#4 Oefen het optreden, niet enkel het programma
De oefenmodus is helemaal anders dan de optreedmodus. 
Vaak blijven we in oefenmodus, omdat we de lastige gevoelens, van het volledig doornemen van ons programma, willen vermijden.  Maar het is juist belangrijk dat we vertrouwd raken met die ongemakken.

Op een schaal van 1 tot 10: hoe vaak oefen jij het optreden?
 
#5 Zorg voor een volledige dagelijkse oefenroutine en een backstage routine
Naast het oefenen van je programma is het belangrijk je ook mentaal en fysiek klaar bent voor de taak.  Dat is niet iets dat je de dag van het optreden even snel-snel aanpakt.  Dus, voeg oefeningen toe aan je dagelijkse oefenpraktijk die je concentratie versterken, je geest en lichaam ontspannen en flexibel maken, je mindset optimaliseren,...

En maak dan een persoonlijke backstage routine, waar je de laatste momenten voor het optreden op terug kan vallen . 

Op een schaal van 1 tot 10: hoe volledig is jouw oefen praktijk?
 
# 6 Wees bereid te leren door te falen
Heb een groei mindset.  Dat betekent dat je open staat om bij te leren en te evolueren. Dat betekent ook dat je lessen trekt uit fouten en tegenslagen. Merk op wanneer je in een fixed mindset zit.  Dat gebeurt vaker als we onder stress staan.  Dan denken we dat het altijd zo zal zijn, dat er niets aan te doen is, dat het nooit beter wordt, dat een fout een levensgroot drama is.  

Op een schaal van 1 tot 10: hoe bereid ben je om fouten te maken? 
 
# 7 Maak een verschil tussen wie je bent en wat je doet
We hebben allemaal een bepaald idee over onszelf.  Dan zeggen we dat we zus of zo zijn.  Echter, vaak zijn dat dingen die we doen.  
Als we hier niet alert voor zijn, kan het gebeuren dat we heel erg veel stress voelen als we niet altijd die bepaalde persoon zijn.  Stel dat jij denkt: "ik ben een ontspannen performer", dan verwacht je van jezelf altijd ontspannen te zijn.  Als je dan toch eens zenuwen hebt, dan is het alsof er iets 'grondig mis is'.  Je twijfelt aan jezelf. 
Je kan ook denken dat je 'meestal rustig doet' voor een optreden.  Als je dan eens zenuwachtig doet, dan verandert dat niets aan wie je bent. Dan gaat het om je gedrag, niet om wie je bent.  

Op een schaal van 1 tot 10: Hoe vaak gebeurt het dat je je slecht voelt, als je niet beantwoordt aan het idee dat je van jezelf hebt?
 
#8 Schakel van ik-modus naar wij-modus en laat je ego in de kleedkamer
Merk eens op hoe het voelt als je jezelf met anderen vergelijkt en hoe het voelt als je dat niet doet? 
Waarschijnlijk voelen de anderen aan als vijanden of concurrenten als je jezelf vergelijkt.  Het is 'ik' tegen 'zij'. 
Als je de anderen als gelijken ziet, krijg je een 'wij' gevoel.  Je voelt je vanzelf meer ontspannen en veilig.  

Op een schaal van 1 tot 10: Hoe makkelijk blijf jij in de wij-modus?
 
#9 Verzorg jezelf
Dit is een tip die iedereen wel kent.  Letten op je voeding, slaap, mentale rust, voldoende beweging.  Toch vergeten we dat wel eens toe te passen als er een deadline is of als we ons zenuwachtig voelen.  

Zorg dat je een plan hebt waar je je aan kan houden.  Zonder plan ga je waarschijnlijk te veel reageren op emoties.  

Op een schaal van 1 tot 10: Hoe goed zorg jij voor jezelf? 
 
#10 Hou van je programma
​Een programma brengen waar je niet achter staat voelt alsof je mensen rommel moet verkopen.  Dat is zenuwslopend.  Dus, wees je bewust dat dit een energievreter kan zijn.  
Kun je kiezen: kies dan voor een onderwerp, programma,... waar je je goed bij voelt. 
Ook als je niet zelf het programma kan kiezen, zorg dan dat je je kan focussen op één element waar je wel achter staat en waar je dan ook je hart en ziel in legt.  Leef voor dat ene moment.  :-) 

En de laatste keer: Op een schaal van 1 tot 10: Hoeveel hou je van het programma dat je op het podium brengt?   

In de podcast leg ik elke tip uitgebreider uit. 
beluister de podcast hier
​In mijn boek De P.A.U.Z.E methode vind je natuurlijk
​de meest uitgediepte uitleg.  
breng mij naar het boek De P.A.U.Z.E methode
In het zomer retreat gaan we met deze zaken
​ook daadwerkelijk aan de slag.
breng me naar de info over dit retreat
Als je me jouw 10 cijfertjes bezorgt,
dan krijg je een uitnodiging voor een online sessie
waarin we samen oefeningen zullen doen,
​die je zullen helpen om de tips verder te integreren.  
ik wil deze uitnodiging krijgen
]]><![CDATA[Podcast aflevering 4 met Jonathan Bonny]]>Thu, 20 Mar 2025 15:37:03 GMThttps://www.tamaracuypers.be/podcast/podcast-aflevering-4-met-jonathan-bonnyVoorbij perfectionisme
“Spanning is wie je denkt te moeten zijn,
​ontspanning is zijn wie je bent.”   
​Jonathan Bonny voelt zich vandaag het meest thuis in de interdisciplinaire podiumkunsten.  Muziek en popcultuur combineert die met theater en performancekunst. Het podium is hierbij een plek van experiment, waar performers en publiek versmelten, waar kwetsbaarheid en echtheid centraal staan. 
Hoe Jonathan zijn podiumplek vond hoor je in deze nieuwe aflevering van de Podiumnemers Podcast.   
Breng me naar deze Podiumnemers podcast aflevering
Afbeelding
​Ik ben Jonathan heel dankbaar voor dit gesprek, want diens wijze boodschap raakt de essentie van mijn boek De P.A.U.Z.E methode.  Hoe je zo’n sterk gevoel van thuiskomen kunt ervaren door een oude jas af te gooien en je eigen, waarachtige jas aan te trekken.  En wat is er zaliger, dan die nieuwe versie van jezelf, een podium te geven.  

Van Geworden Podiumnemer naar Bezielde Podiumnemer

In de P.A.U.Z.E methode vertel ik over het punt waar mensen in mijn praktijk terecht komen.  Je zou hen de Geworden Podiumnemers kunnen noemen.  Ze doen wat ze altijd gedaan hebben, wat ze geleerd hebben en wat ze denken wat verwacht wordt.  Ze zijn gaandeweg zo geworden. Maar iets klopt niet (meer).  Ze zijn op een punt gekomen waar ze voelen dat ze nog niet helemaal ‘zichzelf zijn’.  Meestal uit zich dat in mentale, emotionele of fysieke klachten.  Toch gaan ze door, want er zijn tal van redenen om niet te stoppen. 
Podcast intermezzo 1:
​'I Tell Stories' uit 'People Say' van Ruben De Gheselle
​uitgevoerd door Jonathan Bonny
Deze compositie voor marimba en elektronische drumpad werd voor Jonathan geschreven door een bevriende componist, die nu gevierd filmmuziek componist is.
Jonathan: “Marimba was toen, als pianist-slagwerker, een van mijn specialiteiten en zeker deze combinatie met elektronica en minimal/pop invloeden, was me op het lijf geschreven.  Het heeft mijn zoektocht in die richting mee bepaald. Naar mijn mening het beste stuk dat bestaat voor marimba.” 
Tot die ‘geworden podiumnemer’ vroeg of laat vastloopt: spanning, onzekerheid, podiumangst, depressie, verslaving, ziekte, burn-out,… 
Maar geen zorgen: vastlopen geeft ook de mogelijkheid om eens wat langer stil te staan en te reflecteren:  "Wie ben ik?  Wat wil ik? Welke podiumnemer wil ik zijn? Wat wil ik doen met mijn podium?  Met mijn tijd?  Met mijn kwaliteiten? Wat mis ik? Wat heb ik nodig?" 
Podcast intermezzo 2:
'Am I? Am I?'  is de titelsong van de tweede EP
​van Jonathan’s alter ego JÓRMA.
Jonathan: “JÓRMA was mijn onderzoek naar de meest vrije, kwetsbare én krachtige versie van mezelf. Een artistiek onderzoek dat startte tijdens de corona lockdowns en nu eigenlijk een beetje naar de achtergrond is verschoven, omdat Jonathan zodanig veel geleerd heeft van JÓRMA, dat ik die twee versies van mezelf eigenlijk niet meer uit elkaar kan houden.”
En dan gebeurt er iets wonderlijks.  Nadat je de moed had te stoppen en wat zelfonderzoek te doen, komen je waarden als vanzelf naar boven drijven.  Steeds meer ontdek je wat jouw hart sneller doet slaan, wat jou drijft, wat jou gelukkig maakt en wat je te doen hebt. Wat als je deze versie van jezelf een podium kon geven? Op welke manier dan ook. 
Podcast outro:
'Out of Love' komt van dezelfde JÓRMA EP.
Jonathan: “Dit was de song waarmee ik eindelijk het gevoel had "mijn eigen stem" gevonden te hebben. Bij de zoektocht naar kwetsbaarheid was zelf mijn eigen liedjes (durven) zingen een belangrijke stap. Het heeft een tweetal jaar geduurd voordat ik mijn stem liet klinken zonder autotune of andere onnatuurlijke effecten, dit was het nummer waarmee ik voor het eerst voelde dat dat kon.” 
Als je deze reis niet alleen wil maken, laat me dan iets weten.
Je kan ook deelnemen aan het Play-Pause-Play Retreat in augustus 2025. 
Op een creatieve, speelse en meditatieve manier duiken we een paar dagen in dit groeiproces, zodat je van geworden podiumnemer, eindelijk thuis kan komen in je bezielde podiumnemerschap.  
Afbeelding
]]><![CDATA[Podcast aflevering 3 met Leen Langenbick]]>Fri, 14 Mar 2025 17:00:00 GMThttps://www.tamaracuypers.be/podcast/podcast-aflevering-3-met-leen-langenbickDe kunst van verbinding
Leen Langenbick, gitariste bij Four Times a Lady en directeur van de Kunstacademie van Torhout, getuigt over de persoonlijke weg die ze aflegde met podiumstress en welke zaken haar hierbij hielpen. Ze vertelt hoe haar bereidheid, om steeds dieper met zichzelf te verbinden, haar elke dag inspireert om te blijven verbinden met de vele mensen in de Kunstacademie en met de holistische visie van het nieuwe decreet in het DKO. ​
Breng me naar deze Podiumnemers podcast aflevering
Afbeelding

Van kritische naar milde podiumkunstenaar

Zoals bij zoveel podiummensen is de innerlijke criticus geen onbekende voor Leen.  Zij noemt die kritische stem haar duiveltje. Steeds weer komt hij haar herinneren aan de moeilijke passages, dat het waarschijnlijk weer fout zal gaan, dat haar houding niet goed is,... Deze stem kan haar wel eens verlammen. Ook tijdens een concert, niet zo lang geleden, kwam hij op het toneel met al zijn zorgen. Gelukkig kent Leen haar duiveltje ondertussen heel goed en weet ze hoe ze hiermee om kan gaan.

In de podcast vertelt ze dat ze in één van mijn trainingen leerde om een andere stem naar de voorgrond te halen. Die is milder en geruststellend. Die stem oordeelt niet en heeft veel meer vertrouwen. Na dat eerste, wat zenuwslopend concert had Leen de goede respons om in alle rust een meditatie te doen voor ze opnieuw het podium op moest voor een tweede concert die dag.  Ze voelde dat haar focus en zelfvertrouwen hersteld waren.     
Via deze link kun je de P.A.U.Z.E methode app installeren
​met de gratis meditaties 
​die Leen toen ook gebruikte

Verbinding in het Kunstonderwijs

Er waait een nieuwe wind door het Deeltijds Kunstonderwijs (DKO) sinds het nieuwe decreet van 2018.  Dankzij dit model (kunstig competent) kan men nu veel meer focussen op de competenties van de volledige kunst-mens.  
We beoefenen kunst namelijk vanuit het hart (kunstenaar), vanuit het hoofd (onderzoeker), vanuit de techniek (vakman), met elkaar (samenspeler) en voor elkaar (performer).  

Leen benadrukt hoe deze visie leraars en beleid uitnodigt om ook eens wat dieper te kijken naar zichzelf.  Daarbij refereert ze steeds weer naar haar eigen persoonlijke pad.
Yoga speelt hierbij een belangrijke rol voor haar, omdat daar ook op een holistische manier gekeken wordt naar de volledige mens.  Naast het fysieke, emotionele, mentale en intellectuele, wordt in yoga ook het energetische en spirituele deel van de mens ontwikkeld.  Leen is ervan overtuigd dat ze door dit werk bij zichzelf te doen, er beter kan zijn voor de mensen in haar omgeving. 

In deze podcast komen we steeds weer tot de vaststelling dat verbinding een sleutelrol speelt in Leen's leven.  Wil het nu dat het sanskriet woord 'yoga' ook 'verbinding betekent.  En dus niet enkel het verbinden van lichaam en geest, maar het heel maken (eenmaking) van alle delen (=holistisch).  Enfin, dat in een notendop, want het zou me te ver leiden voor deze blog.  :-) 

Kan yoga helpen bij podiumstress?

Ik ben alvast overtuigd dat yoga, in de brede zin van het woord en dus niet alleen het fysieke aspect, zeker helpt bij podiumstress.  Op de mat leer je heel veel over jezelf.  Je bewustzijn vergroot op vele manieren.  Je lichaamsbewustzijn, mentale focus, concentratie, energie en uithouding verbeteren. Je ontwikkelt een goede lichaamshouding en betere gronding. Je voelt de ontspanning van het zenuwstelsel, je kan je ademhaling efficiënt inzetten.

En dan zijn er ook nog de attitudes die vanuit de yoga versterkt worden, waardoor we vriendelijker en positiever worden voor onze imperfecties en uitdagingen.  Kortom, je voelt je veerkrachtig.

Door met al deze aspecten van ons menszijn aan de slag te gaan ben je beter voorbereid om op een podium te staan.  Je kan beter om met stress en onzekerheden, je voelt je veiliger en rustiger. 
​
En is dat niet wat elke podiumnemer wil?
​​
Als je zin hebt om eens een paar dagen te duiken in die combinatie van rust en het groeien als podiumnemer, kom dan mee op deze zomer retraite in Zeeland.  Alle info vind je hier.  Je bent heel erg welkom. 
Afbeelding
]]><![CDATA[Podcast aflevering 2 met Roeland Hendrikx]]>Thu, 06 Mar 2025 10:46:30 GMThttps://www.tamaracuypers.be/podcast/podcast-aflevering-2-met-roeland-hendrikxMentale coaching voor muzikanten?

Een internationaal succesvol cellist raadde mij ooit af om me te specialiseren in mentale coaching voor professionele muzikanten.  Hij was overtuigd dat geen enkele professional ooit zou toegeven dat hij hulp nodig heeft. 

Helaas heb ik jarenlang moeten vaststellen dat hij dit waarschijnlijk goed aanvoelde. Zelden kwamen professionele musici naar mijn praktijk. 

Maar de tijden en geesten veranderen.   
De academische onderzoeken naar het welzijn van muzikanten zijn steeds makkelijker te vinden. De groeiende interesse naar welbevinden in onze samenleving zorgt ervoor dat steeds meer kwetsbare onderwerpen bespreekbaar worden.  Zélfs trotse, professionele muzikanten trekken steeds meer hun stoute schoenen aan en vertellen moedig over hun ervaringen met podiumangst, stress, blessures en bètablokkers.    
Met deze mensen mag ik spreken in mijn Podiumnemers Podcast. In aflevering 2 spreek ik met Roeland Hendrikx, 19 jaar orkestsolist geweest, nu vooral kamermusicus en docent aan het Conservatorium van Maastricht en de Luca School of Arts in Leuven.  

Breng me naar de Podiumnemers Podcast
Afbeelding

Stress voor muzikanten: het is erop of eronder

Roeland getuigt over de mentale druk en de fysieke overbelasting die muzikanten ervaren.  Hij vergelijkt het musiceren met topsport, omdat muzikanten ook jarenlang trainen, vele uren per dag, en dan moet het gebeuren op dat ene moment.  Je hebt één kans en het is erop of eronder.  Je hebt zelfs geen 3 kansen zoals in het hoogspringen, nee, één kans om die solo te spelen.  Zit je riet net op dat moment niet goed, slaat je stem over of staat je vinger een fractie van een millimeter te hoog op de toets?  Alle collega’s hebben het gehoord. En jij weet: er zijn zoveel mensen die hier willen zitten. Ik moet dit verdienen en de hoge verwachtingen inlossen. 
Die jarenlange training en dat streven naar perfectionisme zorgt voor fysieke uitputting, pijn of blessures en mentaal is het loodzwaar omdat er veel concurrentie en onzekerheid is.  Er valt veel te verliezen.  Stel je voor dat je jarenlang voor iets traint en op het moment dat je de job kan uitvoeren, zijn er maar luttele plaatsjes in het werkveld.  Muzikanten gaan daarom steeds weer over hun grenzen.  The show must go on.  

Dat vraagt een team van professionals?

Roeland stelt vast dat er veel gelijkenissen zijn met topsport, maar in de omkadering zit het grote verschil.  Een professionele ploeg of een atleet heeft over het algemeen enkele coaches, een fysiotherapeut, een sportpsycholoog, een fysiek trainer en een manager.  De mentale en fysieke begeleiding die professionele muzikanten krijgen om hun uitdagende job uit te voeren is quasi afwezig op de werkvloer en zeer gering in de opleiding. 
Geen kinesist die je helpt op te warmen, je vermoeide spieren masseert, je helpt met de meest ergonomische houding. Geen mental coach die je leert omgaan met stressvolle gedachten en emoties. Geen manager die ervoor zorgt dat je aan de bak komt. Merken muzikanten dat ze hulp nodig hebben, dan gaan ze over het algemeen stilzwijgend op zoek naar een kinesist of een therapeut.  En dan nog is de kans groot dat men niet begrijpt hoe belastend de job is: “Je hebt van je hobby toch je beroep kunnen maken?”, hoort Roeland al te vaak.    
Roeland vindt dit tijdverlies.  Het zou zoveel makkelijker kunnen zijn als er erkenning kwam en als muzikanten zichzelf de nodige zorg zouden gunnen.  Maar het tegendeel blijkt waar. In het interview merk je het natuurlijk niet, maar ik trok bleek weg toen Roeland me schokte met de uitspraak: “Waarschijnlijk neemt 95% van het orkest een bètablokker voor een optreden”.  Ik hoop van harte dat dit een gevoel is en geen realiteit. 
Stel je toch eens voor dat je hartmedicatie neemt voor je naar je werk gaat.  Niet omdat er iets mis is met je hart, maar omdat je de taak anders niet kan uitvoeren?  Men is dit 'normaal' gaan vinden.
​Heel erg vind ik dat. 

Hoe pak je podiumstress dan op een gezonde manier aan? 

Ik geloof meer dan ooit dat het anders kan.  In aanloop naar dat ‘erop of eronder’-moment kun je meer psychologische flexibiliteit ontwikkelen om minder overweldigd te raken door de spanning van het moment.
Met Acceptance and Commitment Training (ACT) begeleid ik podiumnemers die naast het oefenen van hun ‘act’ ook hun mentale welzijn ter harte nemen. Ik noem deze training ‘prACTice’.  Omdat je mentaal klaarmaken voor een performance ook een beoefening is, net zoals het inoefenen en voorbereiden van je programma.  En wat een leuk toeval is het dat ACT vervat zit in het woord ‘practice’. 
Ik bied je een aanvullende vorm van practicing aan, naast je gewone oefenmoment.  Het is een beoefening die je leert omgaan met stressvolle gedachten en emoties, je leert een ontspannen relatie aangaan met jezelf als performer. En je focust op wat voor jou belangrijk is in het performen, in plaats van al je energie te steken in het vluchten van je podiumangst of het vechten tegen de zenuwen.  
ik wil de prACTice training leren kennen
]]><![CDATA[Podcast aflevering 1 met Tamara Cuypers]]>Thu, 27 Feb 2025 09:41:42 GMThttps://www.tamaracuypers.be/podcast/podcast-aflevering-1-met-tamara-cuypers-ben-jij-klaar-voor-het-podium​Ben jij klaar voor het podium?
We denken klaar te zijn voor het podium
​als we onze 'act' goed voorbereid hebben.
Tot we in de coulissen staan en merken dat de zenuwen het overnemen. Plots doet ons lichaam vreemd, trillen we als een rietje, slaat de twijfel toe,...
De podiumangst verlamt en we voelen ons helemaal niet meer klaar voor het podium. De meeste mensen denken dat je daar niets aan kan doen en het maar moet ondergaan.
Docenten zeiden: "gewoon véél optreden, dan gaat het over."
Maar...is dat wel zo? ​
breng me naar de Podiumnemers podcast

​Zenuwachtig zijn voor een optreden is normaal. Toch?

Kijk je naar één van de vele talentenshows op TV, dan word je achter de schermen meegenomen, waar je presentators schouderklopjes ziet geven, om de gespannen kandidaten moed in te spreken.  Vragen zoals: “Ben je zenuwachtig?”, worden meteen gevolgd door “Och, dat is niet nodig, je zal het fantastisch doen”. 

Zenuwachtig zijn voor een optreden vinden we allemaal wel normaal.  Het is zeer herkenbaar.  Maar we moffelen het ook graag snel weer weg. Er alleen al aan denken geeft stress, dus staan we er liever niet te lang bij stil. Wie het podium, ondanks de podiumangst, toch op durft, is sowieso een held.

Gaat het dan toch niet zo goed, dan krijgen we te horen: “Het waren de zenuwen”.  Daarmee is alles gezegd. 

Als ik dit hoor krijg ik het een beetje lastig.  Hoe jammer is het dat de kwaliteit van een optreden afhangt van het al dan niet meegesleurd worden door de zenuwen en de fysieke of mentale symptomen? 

Ik hoor in de schouderophalende reactie bij de woorden: “ik was gewoon te zenuwachtig”, de overtuiging dat daar niets aan te doen is.  Is het dan louter pech als we ‘net nu’ een droge mond krijgen, een trillende stem of ons niet kunnen concentreren?
Welke symptomen herken jij?  
Vul deze vragenlijst in en je krijgt
​een gratis intakegesprek met Tamara

Kun je podiumstress voorkomen?

​Ook ik had als tiener alleen maar gehoord: “Hoe meer je optreedt, hoe minder zenuwen je zal hebben”. Ik dacht dus ook dat je podiumstress simpelweg moest ondergaan.  Rond mijn twintigste las ik het boek ‘The Innergame of Music’ en ik kwam tot het inzicht dat je naast het oefenen van je programma en een beter muzikant worden, ook kunt werken aan het verlagen van de mentale en fysieke obstakels.  Dat ik wel degelijk iets kon doen aan deze ongemakken, als je de wortel maar aanpakt. 

En deze wortel is in de meeste gevallen: angst, noem het podiumangst of faalangst, dat gevoed wordt door al het getater in ons hoofd.          

Pakken we dit niet aan, dan mogen we nog zo veel studeren, steeds beter worden in ons vak, maar eens we in de coulissen of op het podium staan, zullen we een deel van de kwaliteit verliezen omdat ons lichaam en onze geest niet klaar zijn voor de confrontatie met het publiek of beter gezegd: met onze eigen podiumangst. 

Je hoeft geen slachtoffer te zijn van plankenkoorts

​De eerste stap richting een ontspannen performance is daarom het besef dat we geen slachtoffer hoeven te zijn van de zenuwen en dat plankenkoorts geen onvoorspelbare, sluwe saboteur is.

Net zoals we ons goed voorbereiden door het inoefenen van ons programma, kunnen we ons ook goed mentaal voorbereiden. Dan pas zijn we echt een performer in de brede zin van het woord.  Niet alleen iemand die goed is in gitaar spelen of een interessante lezing kan bedenken. Het performen als geheel, omvat ook het mentaal klaar zijn. 
Denk maar aan een atleet.  Die mag nog zo snel kunnen rennen, sneller dan alle anderen.  Als die piekert over zijn resultaat, zullen die gedachten interfereren met zijn prestatie. 

Podiumkunstenaars denken te vaak dat ze hun podiumangst alleen maar kunnen verdoven of onderdrukken.  Ze nemen medicatie, drinken alcohol of nemen drugs om te kalmeren. Iedereen weet dat dit zich op de lange duur wreekt. 
​
Daarom, lieve podiumnemers, neem jouw (mentale) gezondheid serieus en weet dat je wel degelijk de symptomen van podiumstress onder controle kunt krijgen.

Gun het jezelf om een goede mentale voorbereiding op het performen toe te voegen aan je huidige oefenroutine. 
​Ik leer je een rustgevende en aangename, preventieve aanpak die de kwaliteit van je optreden en jouw beleving op het podium naar een hoger niveau zal tillen. ​

Van podiumangst naar innerlijke rust

​Ik heb een vragenlijst waarin je kan aangeven welke saboterende fysieke of mentale obstakels jij herkent en hoeveel last je ervan hebt.  Als je deze invult krijg je een gratis intakegesprek van 30’.  Dan kunnen we eens kennismaken en kan ik horen hoe ik je verder kan helpen. 
Zodat jij als performer kan ontwikkelen, meer zal genieten van het voorbereidingsproces en op het podium staat met zelfvertrouwen en meer innerlijke rust. 

Wil je de zenuwen onder ogen zien? 
Klik dan op de button hieronder​
Ik wil mijn podiumangst aanpakken
Picture

​Beluister op Spotify de inleiding op mijn nieuwe
Podiumnemers Podcast
en ontdek waarom dit onderwerp me zo nauw aan het hart ligt.
Verbeter je podiumprestatie door het verlagen van de mentale en fysieke interferenties

Hoe ik podiumangst overwon
]]>