Bio Aram Ensemble en Mong Rosseel

Het Aram Ensemble bestaat sinds 2002.  In het begin speelden ze vooral kamermuziekconcerten met op het programma onder meer de suite uit l' Histoire du Soldat van Stravinsky voor klarinet, viool en piano .   Al gauw kwam het idee dit verhaal te brengen met de triomuziek van Stravinsky,  aangevuld met nieuwe muziek van Bart Van Kerchove (de pianist van het trio).   Ze vonden Mong Rosseel bereid dit verhaal te herschrijven en te vertellen.  Na een succesvolle reeks van voorstellingen van dit "Verhaal van de Soldaat"  besloten ze in dezelfde lijn verder te werken.  Momenteel zijn de repetities begonnen van de nieuwe productie "De verjaardag van de infante".  Dit verhaal van Oscar Wilde is het kaderverhaal voor een aantal andere verhalen van Hans Christian Andersen, Jorge Luis Borges, Raymond Devos en Willem M. Roggeman.  De verhalen zijn  thematisch verbonden door het spiegelthema.  Deze keer werd de muziek volledig gecomponeerd door Bart Van Kerchove, die ook de teksten zelf aanpaste. 

Isabelle Decraene studeerde in 2002 met grote onderscheiding af aan het Koninklijk Muziekconservatorium in Antwerpen.  Sindsdien is ze actief als orkestmusicus in verschillende Belgische ensembles (VRO, Orkest der Lage Landen, Il Novecento) en in het Symfonie Orkest VLaanderen waar ze sinds 2003 vast aan verbonden is.  Als kamermusicus deed ze ervaring op in het Spring Kwartet (o.a. tournee voor Jeugd en Muziek Vlaanderen) en in verschillende andere formaties waaronder voor de Living Room Concerts van het Festival van Vlaanderen.   Momenteel speelt ze in het Aram Ensemble en het Freya Quartet.  Dit is een kwartet dat zich toelegt op het spelen van een gevarieerd repertoire (klassiek, tango, wereldmuziek) om conferenties en prijsuitreikingen op te luisteren.  Manga Strings is één van de vele originele projecten  van Rudolf Werthen.  Dit project gaat verder dan een muzikale uitvoering: met behulp van arrangementen van gereputeerde musici, speciaal ontworpen kleding in Japanse manga-stijl, belichting en vooral veel 'attitude' proberen de meisjes van Manga Strings een zinnenprikkelende wereld op te roepen.    

Bart Van Kerchove zette zijn eerste muzikale stappen in de pianoklas van Lieve Saerens, aan de SAMW te Lokeren, waar hij afstudeerde in 1994 met de grootste onderscheiding.  Daarna behaalde hij in 1999 zijn Meesterdipoma piano bij Johan Duijck aan de Hogeschool Gent Departement Conservatorium, ook met grootste onderscheiding.  Bart werd laureaat-finalist van verschillende nationale wedstrijden zoals Cantabile en Axion-Classics.  Met pianiste en levensgezellin An Hoorelbeke vormt hij sinds 1998 het Ganda2uo. Samen volgden zij meestercursussen in Nederland bij o.a. Paul Komen, Ellen Corver en Klara Würtz.  Met de voorstelling “Souvenirs” (een eigenzinnige recitalformule met videobeelden) toerde het Ganda2uo in verschillende Culturele Centra.  Als fulltime pedagoog is hij sinds 2000 verbonden aan het Stedelijk Conservatorium van Oostende als leraar piano, samenspel-begeleidingspraktijk en AMV, en is hij pianobegeleider aan de SAMWD te Deinze sinds 2003.  Hij schreef verscheidene werken voor piano solo, piano 4-handig en zelfs muziek voor 3 tot 8 pianisten.  Bart verzorgde de toneelmuziek voor de productie “Le Petit Prince” van het Théâtre Arlequin in Luik (seizoenen 2005-‘06 en 2006-‘07), en schreef de muziek voor de muziektheatervoorstellingen “Het verhaal van de soldaat” (40 publieke voorstellingen) en “De verjaardag van de Infante” gespeeld door het Aram ensemble en Mong Rosseel.

Mong Rosseel, speler en verteller, werd geboren in Veurne op 30 december 1946. In oktober 1970 trekt hij met een groepje anarchisten naar de sleepstraat in Gent. In deze arbeidersbuurt wordt het onafhankelijke buurthuis ‘Kontakt’ geopend en één jaar later speelt daar voor de eerste keer ‘Het circus van Vuile Mong en zijn Vieze Gasten’.  Het gezelschap evolueert van buurtgroep naar agit-prop en groeit door naar een echt strijdtheater en scoort in 1974 een onverwachte hit met ‘het apenkot’, een sociale parodie op het leven van een doodgewone Vlaming.  In 1976 wordt het collectief erkend als vormingstheater.

12 jaar lang trekken ze met een circus-theatertent door Vlaanderen en Nederland, spelen op alle grote manifestaties voor vrede, voor werk en werkbehoud, voor verdraagzaamheid enz.

In 2001 weigert een nieuwe commissie de verdere erkenning als vormingstheater, maar op hetzelfde moment wordt het buurttheater ‘Bij de Vieze Gasten’ erkend als sociaal-artistiek project.  Bij de Vieze Gasten wil niet meer en niet minder worden dan het ‘kloppend hart’ van de Brugse poort, een zeer gemengde  Gentse volksbuurt en ontwikkelt het ene buurtproject na het andere. Revue’s met buurtbewoners, een buurtfanfare, een fotoclub en een schrijfclub. 

Mong zelf trekt nog steeds rond met ‘vormende’ voorstellingen rond zeer actuele maatschappelijke problemen. Racisme, milieu, millenniumdoelstellingen, globalisering…

 In de loop der jaren is het werk van Mong en de Vieze Gasten in deugddoende prijzen gevallen:

1999 Prijs van het anti-fascistisch front

1999 Prijs van de Belgische liga van de mensenrechten

2000 Louis Paul Boonprijs

2004 Tweejaarlijkse Provinciale prijs voor volksontwikkeling